15 september 2010
Als zelfstandig ondernemer leef je een hectisch bestaan. Zelfdiscipline, een flinke rugzak met kennis, ideeën en creativiteit zijn slechts een paar vereisten waaraan je moet voldoen. Maar het moeilijkste van ondernemen is loslaten.
Het wordt mij vaak genoeg verweten door mijn vriendin: jij hebt maar één hobby en dat is werken. Hoewel het mij niet als een verwijt in de oren klinkt, is het dat ergens misschien wel. Maar het gevoel dat je bij werken hebt, is iets wat niet-ondernemers vaak niet helemaal schijnen te begrijpen.
Je wordt ondernemer omdat je zelf iets op wilt bouwen, omdat je kansen ziet en deze wilt benutten. Iedere minuut denk je aan je zaak en aan dat ene project waar dit en dat nog aan moet gebeuren.
Stapje terug
Mijn vriendin is bepaald geen onderneemster en moet mij er bijna dagelijks aan herinneren dat ik ook wel eens een stapje terug moet nemen. Dat is moeilijk, want ondernemen is zo leuk! Je bent vrij om te doen wat je wilt, zolang je maar in je levensonderhoud kunt voorzien.
Zeker in de IT-branche zijn de mogelijkheden eindeloos en als automatiseerder zie je altijd dingen die beter kunnen. Het is geweldig om zelf problemen te lokaliseren en deze met je eigen software op te lossen. En dat is iets wat zelfs veel ondernemers niet helemaal kunnen begrijpen.
Toch zijn er facetten aan het ondernemerschap die soms minder goed vallen. Je kunt wel eens een spoedproject krijgen waar je dag en nacht aan moet werken. Red Bull is je held en je zit met een zonnebril op code te kloppen omdat je ogen uit je oogkassen branden.
Loonslaaf
De klassieke loonslaaf die je het vertelt antwoordt steevast met “dan had je het beter in moeten plannen,” en dan komt weer dat onbegrip naar boven. Als ondernemer krijg je immers je projecten lang niet altijd op een paar A4’tjes aangeleverd, met uitgebreid bestek en pakket van eisen. Die structuur moet je zelf opmaken.
Degelijk projectmanagement, een degelijke planning, goede tijdinschatting en een scherpe prijs. Dat pakt nog wel eens minder goed uit dan je dacht.
En als het dan weer eens zover is, denk ik altijd weer aan dat ene ironische zinnetje: bij IT’ers gaat alles automatisch, maar niets vanzelf.
